خرید بک لینک

یک شیشه ی کوچک ِ نامرئی دارم و هربار که برای تکاندن سفره پنجره را باز میکنم، سریع مقداری هوای پاییزی در آن میریزم و سفت درش را میبندم، برای تنفس در ساعات ِ بی پایان ِ قرنطینگی.

برچسب: نویسنده: نگار اسماعیلی تاريخ: جمعه 15 اسفند 1399 ساعت: 3:56

صفحه بندی